Azad-ı Liman,  Hilikil

Şarkı

Sana bir şarkı buldum. Sen artık benim şarkılarımsın. 

Bir şarkıyı arıyorum. Sonra o şarkıyı ne yap et buluyorum. Defalarca kez dinliyorum. Sıkılana kadar son ses dinliyorum. Evde dinliyorum, işte dinliyorum, yolda dinliyorum. Bazen tek bazen sizli bizli dinliyorum.

Ne olur sanki bulamasam o şarkıyı.
Belki de dünyanın en güzel şarkısı olacak bulamasam.
Aklımı yitiririm belki de onu aramaktan. Sabah kalkıp ararım akşam yatıp ararım. Ararken yeni şarkılar bulurum ama hiç biri onun yerini tutmaz. Bazen ritmini unutup hatırlamak için çabalarım. Yanlış güftelere kayarım. Bazen notaları karıştırıp başka şarkılara benzetirim. Sözlerin en anlamsız yerine denk gelirim. Kimi zaman canımı yakan bir nakaratı sen diye söylerim.
Eninde sonunda bulacaksam da çok geç bulmalıyım aradığım şarkıyı.
En son bulmalıyım ki hatta benzerlerinden ayırt edebiliyim. Ritmini kaybedersem hatırlatacak köşeleri bileyim.
Geç bulayım ki yalnızca yek başıma dinleyeyim. Sesini yükseltmeden, onu fazla yormadan; bıkmadan, bıktırmadan.
Ve diyeyim ki ona bulduğumda;
“ Ben seni yıllarca aradım. Zamanımın çoğunu seni anımsamak ile geçirdim. Seni kimselerle paylaşamam artık, değerini bilen olur bilmeyen olur. Seni nasıl aradığımı soran olur, duyan olur. İtiraf etmeliyim ki seni ararken bazen yoruldum. Dünyaya kapılmışlığım oldu, bazen unuttum. Çoğu kez vazgeçtim belki, hırs yapmışlığım da çoktur yeri geldi mi. Başka şarkılarla yerini doldurma isteğim de oldu. Utanarak söylemeliyim ki, sen sandığım yanıldığım şarkılar da bi hayli çoğaldı. Eni sonu bir vakit yine de buldum seni”
Ve yine ekleyeyim salt çalgı molası verdiğinde “ sen benim kıymetlimsin artık, yıllarca dinlerim seni”

Hilâl Koçak

copywriter

6 Yorum

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: