Hilikil,  Şiir

Sis

 

Uyumadım,
hiç uyumamış gibi.

 

Anahtar kapının ağzında
öksürsen duyarım yine de.

Yatağa diktim … gözlerimi,
çarşafın sen tarafı dümdüz
ben tarafıysa bir hayli dağılmış;
utanmasam söyleyeceğim ama
sanki hiç,
gelmemiş gibisin.

Pencerede sisli tren istasyonu
gelirsen görürüm yine de.
-Her insan başka bir sinede

birileri veda ediyor ,
birileri nereye gideceğini bilmiyor
kimilerinin yaşı daha onbeş
kimisi elliyi bitirmiş haberi yok.
Çok parası yok cebinde çoğunun
utanmasam söyleyeceğim ama
sanki biraz,
yorulmuş gibiler.

Kapı çalıyor
ne gelen var ne giden.
Utanmasam söyleyeceğim ama
sanki çoktan,
gitmiş herkes.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: