Nihce

Tek Irk Aşktır!

Sen bir martının kanadında çırpıyorsun bugün.
Nasıl oluyor bilmiyorum ama acımasız bir virüs gibisin
Nüksediyorsun her gün.
Uzun bir yolculuğa çıkıyorum.
Farz et ki kafamı cama yaslıyorum
Şiddetli sarsıntılar yaşıyorum
Ki ben iyi bilirim
Şiddet nedir, sarsılmak nedir!?
Nasıl sayılır durmaksızın, bitmeyen ağaçlar.
Güneşe de kızgınım, aya da.
Bu gittiğim yola da hatta.
Ben refakatçısı olmayan
Bir hastaneyim.
Oysa içimde
Onlarca refakatçi.
Yangın alarmı çalıyor, durmadan.
Kendimden kaçamıyorum oysa
Kaçış benim.
Yangın dersen, yangın da yanıyor.
Yangın da kendi içinde
Bir devlet kuruyor.
Sen tabii ki
Muhalefet oluyorsun.
Bugün okuduğum en ünlü şairin
Hiç yazmadığı şiiri seni okuyor.
Tüm cahiller ayakta alkışlıyor.
Kast sistemini yerle bir ediyorsun.
Mısırda piramitler hiç yapılmamış.
Ayak bastığın toprak henüz anne karnında
Doğmamış.
Kanserin tedavisi bulunmuş
Reklamlar bangır bangır
Biraz sistem eleştirisi getiriyorum
Seni, televizyon denen o kutuda buluyorum
Kanser sensin.
Bugün ırkını yücelten herkesin ırkı,
Sensin.
Kızmayın bana.
Hitlere selam çakıyorum, gülümsüyor
“BİZİM SİYASETİMİZDE TEK IRK AŞKTIR”
Diyorum.
İplemiyor.
Sen geçmiş çağlarda birinin aforozunda
Cümleye dökülmüşsün ilk defa.
İlk defa bir günah olarak kınanmışsın.
Ben yüceltiyorum.
Meclisten oy birliğiyle geçiyorsun
Benim oy hakkım yok.
Yalnız sana şunu söylüyorum;
Sen bir matematiksin ama
Kimse matematikçe bilmiyor.
Biz bugün edebiyatı kullanıyoruz
Seni anlatmak için.
Edebiyat da yetmiyor.

3 Yorum

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: