Azad-ı Liman,  Hilikil

GİRİŞ, GELİŞME VE SEN

 

Bir şarkıda evi özlemekten bahsediyor;

”Evi özlediğin zaman yollardan nefret edersin..”

Yalnız yaşayanlar bilirler başkalarının memleketleri yalnızca şiirlerde güzeldir.

 

*sana şiir*

 Sır, sen ararsan var olur.

Sır ve dünya arasında bilmem kaç kilometre boyu uzanan

ufak tefek kimi,

bölük pörçük bağ var.

İnsan da tıpkı aşk kadar sır olamamışsa ahirde,

te boş yaşamış o ömrü te nafile.

 

**
Şairler şiir yazıyor.
Şair burada tam olarak yastığın neden iki yüzü olduğunu anlatmak mı istemiş? Her şeyin iki yüzlülüğü..
Plakların, kitapların ve hatta insanların..
Şiirin matematiği yoktur belki ama yaşamanın vardır.
Ekmek hep ikiye bölünmüştür mesela, hüzün hep iki ile çarpılmış; mutluluk da ya dörde bölünmüş ya da dört elle sarılmış.
Gurbet tek, hasret çift kişilik yaşanmış.
İki göz iki çeşme ağlamış, tek yürek sevmiş sıfırdan başlamış; hiç yoktan da kaybetmiş.
Bol bol şiir yazdırmış anlayacağınız matematik.
Şiiri çarpıyorum, bölüyorum, toplayamıyorum seninle. Şiirin en güzel mısrasına kelime arıyorum çoğu zaman. Bazen bir kelime için aylarca bekliyorum. Tam otursun tahtına diye.
Seni de böyle aramışlığım çok.
Bir fazla seviyorum, iki eksik özlüyorum.
Günün her saatinde trende farklı insanlar oluyor. Sevemiyorum şehir içi trenleri,
bir şey ya gitmeli ya da kalmalıdır diyorum. Bunu hayatımda ki bir şeylere benzetmeye çalışmak kendime saygısızlıktan öteye gitmiyor. Ben de her şeyin bir layığı, iki fazlası.
Sana bir taht, martılara simit,
bebelere balon..
Parça parça anlattıkça durumun özetinden uzaklaşıp özeline iniyorum. Ne vakit yanlış bir şey söyleyecek olsam bunu da mutlaka önceden düşünmüşümdür diyorum. Fikri neyse zikrini de aynı kaba koyup çırpıp çırpıp karıştırıyorum. Neyse ki yolun başındayım da çok kaybetmeden sağa sola savrulabiliyorum. İnsan ki savrulan ve savuran bir varlık, iki ayak yetmiyor bazen. İki ayak yetmiyorken tek kalbe onca denklemi sığdırmak büyük bir sınav, sıradaki soru nereden çıkacak neler dahil olacak; kimsenin bir fikri yok.
Toparlayacak olursak sayıların azizliği ve senin azizliğin arasında gidip geliyorum. Ne gitmek istiyorum ne de kalmak. Ama laf öyle ya, söyledik bir kere; bir şey ya gidecek ya kalacak.

copywriter

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: